تبليغاتX
* شعرهايي كه درقفـس ماندند *

* شعرهايي كه درقفـس ماندند *

 

***

عمری خلاصه در تیک تاک سکوت

 

   صدای پای حرفهای پشت دیوارو

 

          آهی که سرک میکشد.

 

        دست باد و پریشانی زلف های پنجره

 

   پیر میشوم

 

                و کودکانه

 

                            گره میزنم

 

                                 شال اشک بر گردنت..

                                          ***

 

              

+نوشته شده در پنجشنبه 1390/12/11ساعت18:7توسط صديقه كردزنگنه | |

***

میروی

 

آب میشوم

 

پشت سرت...

 

افسوس!

 

کاسه ها معجزه نمیکنند...

 

****

 

نبودنت را قطره قطره میشمارم

 

راستی چند دریا گذشت؟؟؟؟!!!؟

 

***

 

دریا شده ام و سالهاست

 

بر نگاهم میبارد

 

نبودنت!!

 

***

+نوشته شده در پنجشنبه 1390/11/06ساعت21:39توسط صديقه كردزنگنه | |

*************

صد باربلندش میکرد دوباره از دستش می افتاد.

 

تلاشش رو تحسین میکردم اما وقتی میدیدم چطور با صبر برای بار هزارم سعی

 

میکنه بلندش کنه و نمیتونه  حرصم درمی اومد.

 

میخواستم برم کمکش ولی ترسیدم به غرورش بربخوره...

 

چند بار دورش چرخ میخورد و هزار راه برای بلند کردنش امتحان میکرد خسته هم نمیشد.

 

از حرص داشتم منفجر میشدم رفتم طرفش.. نزدیکش شدم دستمو دراز کردم که کمکش کنم

 

اما با چنان سرعتی پا به فرار گذاشت که بین مورچه های دیگه گمش کردم...!!!!!

 

                            ***************

+نوشته شده در دوشنبه 1390/11/03ساعت14:12توسط صديقه كردزنگنه | |

***

با اینکه خیلی از دستش عصبی و ناراحت بودم اما به رسم همیشگیه عشقمون یه شاخ گل

خریدم  ... 

 

تا رسیدم ایستادم روبروش و با تمام وجود سرش داد زدم...(چرا بهم دروغ گفتی؟ تو گولم زدی !

 

هر کاری خواستی کردم . هرچی گفتی گوش کردم.. گفتی عشق قشنگه .. گفتی تا آخر راه باهاتم

اما جا زدی

 

گفتی طاقت گریه هاتو ندارم اما حالا داری جار زدنمو تماشا میکنی  چرا اومدی تو زندگیم؟چرا

 

 ازم  خواستی با هات باشم؟چرا ساکتی یه حرفی بزن.)

 

تو حال و هوای خودم بودم سرمو که برگردوندم دیدم چند نفر جمع شدن و نگامون میکنن

 

خجالت کشیدم .گفتم. (بخدا این اولین دعوامون بود)...

 

با شرمندگی و یه دنیا عشق بوسیدمش .. شاخه گل رو روی قبرش گذاشتم و با لبخند ازش

خداحافظی کردم.

 

               ****

+نوشته شده در جمعه 1390/10/30ساعت21:15توسط صديقه كردزنگنه | |

                          ***

وقتی باران

 

          دستمالش را

 

                         بر پیشانی درخت کشید

 

                                                     دیدمت....

 

پولک ماه راتشنه میکنی

      

         تا بر پیراهن باد

 

                           نمازش را بخواند.

                                                 

 

                                

                                

+نوشته شده در جمعه 1390/10/23ساعت14:32توسط صديقه كردزنگنه | |

                  ******

 

روان می شود بر کویر گونه هایم

 

                                         اشک

 

جوانه میزند بر دلم

 

                               غم

 

ویران می شود وجودم

 

                        به آهی

 

کودک چشم من است

 

              در فراسوی خیال

 

                  خواب را

                           

                                 رنگ میزند.

 

از پشت پلک پنجره

 

               به آسمان مینگرم

 

باد

 

          چو اسبی سرکش

 

                                 سم میکوبد.

 

طواف میکنم  با چشم های خسته ام

 

                                                    کوچه را

 

      بیهوده است

 

                       معجزه

 

                                   بیهوده است.....

                           ******

+نوشته شده در جمعه 1390/10/23ساعت14:16توسط صديقه كردزنگنه | |

****

دلتنگی ام

 

         چشم به کوچه

 

                            معجزه میبافت

 

نوازش نگاهت

 

           کلاف انتظار را

 

                          شکافت... 

 

                           ******

+نوشته شده در جمعه 1390/10/23ساعت14:9توسط صديقه كردزنگنه | |

*******

به رقص می آوردم

 

          کولی ولگرد باد

 

نیزه های خورشید

 

         از لای موهای پریشانم

 

          چشمانم را تیغ میکشد..

 

با چشم بسته

 

     تکیه بر سایه ات زدم

 

             آسمان در دستهایم نشست.

 

التهاب برگهای سرمازده گرمم میکند 

 

خورشید در مشت من است

 

         و سکوت

 

فریاد پرنده ی تشنه ایست

 

             روی شیر آب...

      *******

 

   

 

+نوشته شده در جمعه 1390/10/23ساعت14:5توسط صديقه كردزنگنه | |

هر چه می روم

 

        نمی رسم

 

به پایانی که زمین در آغوش آسمان است...

 

+نوشته شده در جمعه 1390/10/23ساعت13:58توسط صديقه كردزنگنه | |

تنهاست

خدائی که

سایه ندارد

**********

تنهائی ام

قلیان برلب می گیرد

لحظه های بی تو را

دود می کند...


**********

تصویر  وجودت

درجام دوچشمم

می نوشم نگاهت را

غرق مستی ام

 

+نوشته شده در جمعه 1390/10/23ساعت3:37توسط صديقه كردزنگنه | |